سرخط خبرها
خانه / مقالات / تعاريف فضاي سبز شهري

تعاريف فضاي سبز شهري

۱- مقدمه

خیلی ی از ما در شهرها زندگی می کنیم، ولی وقت ی که با کمی دقت به اطراف نگاه می کنیم، در می یابیم شهرها تبدیل به موزه هایی شده اند که نازیبا یی ها را به نمایش گذاشته اند. به طلوع آفتاب، کوچه ها خیابان ها با دستان زحمت کش و پرکار نیروهای خدماتی شهرداری از آلودگی ها پاک می شوند و در انتهای روز، همه سطح کوچه خیابان ها پر از زباله می شود.

%name تعاريف فضاي سبز شهري
فضای سبز

فضای سبز

در حال حاضر شواهد حاکی است که جهان را بحران زیست محیطی تهدید می نماید . تغییر آب هوا، از دست رفتن تنوع زیستی تخریب لایه ازن تمام ناشی از کار های صنعتی ما در دو قرن اخیر است. تلاش های جهان ی بر روی ایجاد محیط طبیعی و حفظ محیط زیست در اکوسیسـتم های بزرگ متمرکز شده که شهرها یکی از این اکوسیستم های بزرگ هستند و می بایست به سمت ایجاد گسترش پایدار شهری سوق داده شوند. پایداری شهرها اساسا براجزای ساخته شده محیط شهری استوار است که تذکر بیشتر به اجزای طبیعی و فضاهای سبز شهری را می طلبد.

۲- تعاريف فضاي سبز شهري

آن بخش از فضاي سبز كه در محدوده شهر طراحي بنا شده، فضاي سبز شهري ناميده مي شود، یا بخشي از سيماي شهر كه از انواع گياهان تشكيل شده است.

جامعترین تعریف: محیط سبز شهری بخشی از فضاهای باز شهری است که در عرصه های طبیعی یا مصنوعی آن تحت استقرار درختان، گل ها، چمن ها وبقیه گیاهان است که بر طبق نظارت مدیریت آدم با در نظر گرفتن ضوابط، قوانین تخصص های ارتباط با آن جهت اصلاح شرایط زیستی، زیستگاهی و رفاهی شهروندان و مراکز جمعیتی غیر روستایی، حفظ، مراقبت یا بنا می شود.

که اصولا می تواند بصورت های زیر باشد:

– فضاي نسبتا بزرگ، متشكل از گياهان با ساختي جنگلي و برخوردار از بازدهي زيست محيطي اكولوژيك معين درخور شرايط زيست محيطي حاكم بر شهر.

– بخشي از مناطقي كه داراي گياهان هر گونه سبزينگي اعم از درختان، درختچه ها، گل ها چمن هاست.

– بخشي از استخوان بندي شهري، به بيان ديگر فضاي سبز در كنار اسكلت فيزيكي شهر.

– اراضي اماكن مسكوني، تجاري و صنعتي، محل هاي كسب و پيشه و خدماتي، كه داراي پوشش گياهي چند ساله اعم از درخت، درختچه، نهال گياهان پوششي است به منظور مصرف هاي مفید انه زيبايي طبيعي تلطيف هوا در محدوده حريم شهري احداث شده به طور طبيعي به وجود آمده باشد.

۱-۲- مفهوم واژه پارك

اکثرا آنچه از تفرجگاه هاي معمولي، تصور مي شود اين است كه: تفرجگاه، منطقه اي است با درختزارهاي پراكنده با فضاي باز كف پوش چمني كه به صورت مصنوعي يا طبيعي احداث و فقط به دستكاري آرايش آن اكتفا شده است. اين نوع فضاسازي در شهرها براي تفرج عامه، جا افتاده ترين شيوه جهت احداث تفرجگاه ها به شمار مي رود. امروزه در تعريف پارك جدا از سيماي فيزيكي آن، «تفرج» نقش اساسي دارد.

۲-۲- انواع پارك ها

پارك ها با حفظ مضمون خود بر حسب نوع استفاده، موقعيت ارزش، عناوين مختلفي پيدا كرده اند كه بدون توجه به طبقه بندي آنها مي توان تعدادي از آنها را نام برد.

پارك عمومي، پارك شهر، پارك حومه، پارك ايالتي، پارك ميان راه، پارك ملي، پارك ملي تاريخي، پارك ملي يآدم ان، پارك ملي نظامي، پارك ملي آثار تاريخي، پارك ملي حيات وحش، پارك نيمه ملي، پارك بين المللي، پارك جنگلي ملي، پارك طبيعي و… .

درباره ی admin

مطلب پیشنهادی

افزایش بازدید و بهبود رتبه الکسا

افزایش بازدید و بهبود رتبه الکسا افزایش بازدید و بهبود رتبه الکسا الکسا برای کاربران …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

قالب وردپرس